भारत सोदात
इतल्यो सगळ्यो भासो, इतले सण, इतल्यो रांदपघरां आनी गीतां - आनी कसो तरी, एकच देश ह्या सगळ्यांक धरून दवरता. हें तेंच वांटून घेतिल्लें घर, जाचेखातीर तुमची नागरीक जाण आसा. आमी सगळे जाची राखण करतांव, ताचो थोडोसो भाग हांगा आसा.
सगळ्यांखातीर. खातें ना, तुमचेविशीं कांयच जमो केल्लें ना.
भारत म्हळ्यार एकाच सारके केल्ले एक लोक न्हय. तो एक देश वांटून घेवपी सबार लोक - आनी वेगळेपण म्हळ्यार सुदारपाची चूक न्हय. तेंच तर सगळें सूत्र.
संविधान दर एका नागरीकाकडेन हें मागता:
“to promote harmony and the spirit of common brotherhood amongst all the people of India transcending religious, linguistic and regional or sectional diversities.”
एक जिल्हो उतरात आनी दुकानांच्या पाट्यांवेली लिपी बदलता. तातूंतली एकूय भारताची एकमेव खरी भास न्हय. पूण तातूंतली दर एक खरी भास.
22 भासो संविधानांत बरयल्ल्यो आसात. निमाण्या जनगणनेन एकठांय 121 मेजल्यो.
स्रोत: Languages of India (Wikipedia), Census of India 2011एक संगमरवराची कबर, फातरांत कोरांतिल्ल्यो गुफा, एक दोंगरावेली रेल्वे, वाग भरिल्ल्यो खारफुटी - अशीं अजाप जाग्यो, जांकां उबीं दवरपाक संवसारान आदार दिवपाचें उतर दिलें.
भारतांतल्यो 44 जाग्यो युनेस्को जागतीक वारसा थळां.
स्रोत: UNESCO World Heritage Centreचटयेवेलो योग, आख्खें शार भरपी सण, हातांतल्यान हातांत वचपी एक कला - करून जियो उरपी परंपरा, दवरून न्हय.
भारतांतल्यो 16 जियो परंपरा युनेस्कोच्या वारसा वळेरेंत आसात.
स्रोत: UNESCO Intangible Cultural Heritageभरतनाट्यम थावन सत्रीय मेरेन, दर एक शास्त्रीय नाच देशाच्या वेगळ्या कोनशाक वाडलो, आनी दर एक आजून एकूय उतर न सांगता आपल्या वाठाराविशीं उलयता.
संगीत नाटक अकादमीन 8 शास्त्रीय नाच परंपरांक मान्यताय दिल्या.
स्रोत: Indian classical dance (Wikipedia), Sangeet Natak Akademiहिमालय थावन वाळवंट, पोंवळ्याचो दर्यादेग आनी पावसाळी रान मेरेन - एकाच देशान धरिल्लो ग्रहाच्या रानवटी जीवाचो थक्क करपी वांटो.
संवसाराच्या रानवटी वागांतले 70% परस चड भारतांत रावतात.
स्रोत: NTCA, Status of Tigers in India 2022देवळाची घांट, प्रार्थनेखातीर आपोवणें, इगर्जेचो गायनवृंद, गुरुद्वारांतलें फुकट रांदपघर - सबार फावटीं एकाच रस्त्यार, सबार फावटीं एकाच सप्तकांत. लागसार कोणूय ना कोण सदांच कांय ना कांय मनयता.
तेंच धान्य शंभर वेगवेगळीं जेवणां जाता. दर एक वाठार तुमकां आपल्याच पद्दतीन जेवण दिता - आनी दर एक वाठार शांतपणान खात्रीन मानता की आपली रीत सगळ्यांत बरी.
आनी हांगा तो वांटो जो तुमचो
संविधान दर एका नागरीकाकडेन हें मागता:
“to value and preserve the rich heritage of our composite culture.”
व्हडल्या हावभावांनी न्हय, तर तुमी कोयऱ्याच्या डब्यांत व्हरपी वेष्टणान, तुमी न वाजोवपी हॉर्नान, अनवळख्याखातीर तुमी करपी सुवातेन. इतलो वेगवेगळो देश तेदनांच एकठांय उरता जेदनां आमचे मदलो दर एकलो आपलो ल्हान कोनसो दयाळू दवरता.