जेवढं खाल तेवढंच घ्या. जेवढं घ्याल तेवढं संपवा.
ताट भरून अर्धं टाकण्याऐवजी थोडं वाढून घ्या आणि पुन्हा हवं तेव्हा घ्या. वाया गेलेलं अन्न ते पिकवण्यासाठी लागलेलं सगळं पाणी, जमीन आणि कष्ट फेकून देतं.
हे बघा विज्ञान
- काय होतंटाळता येण्याजोगा घरगुती आणि ग्राहकांकडून होणारा अन्नाचा नाश
- कसंअन्न पिकवण्यासाठी पाणी, जमीन आणि ऊर्जा लागते, आणि ते फेकून दिल्यावर हे सगळं वाया जातं; कचराभूमीत गेलेलं अन्न हवेशिवाय कुजतं आणि मिथेन सोडतं, जो एक जबरदस्त हरितगृह वायू आहे
- म्हणूननैसर्गिक साधनसंपत्तीचा नाश आणि हरितगृह वायूंचं उत्सर्जन, तर लोकांना पोसू शकणारं अन्न वाया जातं
“approximately one-third of all produced foods (1.3 billion tons of edible food) for human consumption is lost and wasted every year”
मोठ्या प्रमाणावर उद्धृत केलेला FAO चा जागतिक अंदाज, भारतातील आकडा म्हणून नव्हे तर व्याप्ती दाखवण्यासाठी दिलेला; कचराभूमीतील अन्न-नाशातून मिथेनही बाहेर पडतो, जो कार्बन डायऑक्साइडपेक्षा कितीतरी जास्त तापमानवाढ करणारा हरितगृह वायू आहे.
स्रोत: Understanding Food Loss and Waste - Why Are We Losing and Wasting Food? - Foods (MDPI, 2019, peer-reviewed); via PubMed Central (NCBI)(तपासलं 2026-07-18)
आणि आपण हे करतो तेव्हा
संपवलेलं ताट, किंवा नंतरसाठी जपलेलं उरलेलं अन्न, ते अन्न पिकवण्यासाठी लागलेल्या प्रत्येक गोष्टीचा - आणि ज्याच्याकडे काहीच नव्हतं त्याचा - मान राखतं.
तुम्हाला हे माहीत असणं शक्य नव्हतं. आता माहीत आहे.