स्वमातृभाषां वद। ताम् अग्रे प्रापय।
गृहे स्वमातृभाषाम् उपयुङ्क्ष्व स्वबालेभ्यश्च तां शिक्षय - विद्यालयाय कार्याय च ये सम्पर्कभाषाः तेभ्यः अपेक्षिष्यन्ते ताभिः सह - तां नीरवां भवितुं न दत्त्वा।
अत्र विज्ञानम्
- किं भवतिप्रत्येका सन्ततिः वास्तवतः स्वमातृभाषां वदन्ती शिक्षयन्ती च
- कथम्जीवन्ती परम्परा तावदेव स्थिरा तिष्ठति यावत् सा जनात् जनं प्रति संक्रम्यते; या भाषा बालेभ्यः न उच्यते सा अग्रे न प्रापिता, स्वैः अन्तिमवक्तृभिः सह च नश्यति।
- अतःभाषा - तया च निहितं ज्ञानम् अस्मिता च - समाप्तेः स्थाने अग्रिमां सन्ततिं प्राप्नोति।
“The importance of intangible cultural heritage is not the cultural manifestation itself but rather the wealth of knowledge and skills that is transmitted through it from one generation to the next.”
जीवन्ती परम्परा कथम् अग्रे संक्रम्यते इति UNESCO इत्यस्य सामान्या परिभाषा, अत्र भाषायां प्रयुक्ता, यां UNESCO अमूर्तपरम्परायाः वाहनरूपेण सूचयति।
स्रोतः: What is Intangible Cultural Heritage? - UNESCO(परीक्षितम् 2026-07-18)
यदा च वयं तत् कुर्मः
भाषा तावदेव जीवति यावत् सा उच्यते शिक्ष्यते च। स्वभाषाम् अग्रे प्रापय, तस्यां च निहितानि गीतानि, कथाः, ज्ञानं च अपि जीवन्ति।
भवान् एतत् न जानाति स्म। अधुना तु जानाति।